Informatieve Club over 'Indianen'

091129Welkom.gif

Columbus 'ontdekte' in 1492 Amerika en nam het land 'in bezit' voor zijn vaderland Spanje. De mensen in 'het ontdekte land' noemde hij "Una gente in Dios" (Volk van God), dat later verbasterd werd tot 'Indios' (in het Engels 'Indians') Heden worden alle afstammelingen van de verschillende Native American-volkeren onder de naam 'Indianen' genoemd, wat door de Native Americans zelf niet erg gewaardeerd wordt omdat dit een herinnering is aan hun verbijsterende geschiedenis sinds de komst van de Europeanen.. Op *Ze noemen ons Indianen* vind je veel 'feiten' over de verschillende Tribes, over hun leefgewoonten en leefomgeving. Foto's en afbeeldingen maken een essentieel onderdeel uit van deze Club. Natuurlijk zijn ook jouw eigen inbreng, ervaringen en belevingen van harte welkom!

 Lees, kijk, beleef en reageer als je dat wilt... Maar bovenal: "Wees vooral jezelf" :)

 Groetjes,
aug03test05.jpg

n?id=AB1Dkwv5Z8H6KEzJVRQbMCjJWYOw

disclaimer.jpg

Uit: "De Indiaan bestaat niet" - Stichting Nanai Onafhankelijkheid - recent verleden Bij voortduring negeren de Amerikaanse en Canadese overheid het feit dat de Indiaanse mensen nooit hebben gevraagd om het staatsburgerschap. Het is hen doorgewoon opgelegd. Veel Indiaanse volken voelen zich een onafhankelijke natie en dat leidt regelmatig tot botsingen met de regeringen van de Verenigd Staten en Canada. De Haudenosaunee, de zes volken van de Irokese Liga, sloten in 1794 een verdrag met de Amerikaanse overheid. In Artikel7 van dit verdrag staat duidelijk dat "De Irokezen en de Verenigde Staten volgens hun eigen wetten zullen leven en dat meningsverschillen door onderhandelingen zullen worden opgelost" Tot op de dag van vandaag zien de Haudenosaunee zichzelf als een onafhankelijke natie. Toch respecteren de Verenigde Staten en Canada deze onafhankelijkheid niet. In de zomer van 1990 kwam het tot hevige botsingen tussen de Mohawks (Ganienkehaga, één van de zes volken van de Irokese Liga) en de Canadese Overheid. In het voorjaar van 1990 wilde de stad Oka een golfterrein uitbreiden. Daardoor zou een groot stuk van een bos dat door inheemsen 200 jaar geleden was aangeplant en een oude begraafplaats van hun voorouders worden vernietigd. De Mohawks waren van mening dat er al genoeg land van hen gestolen was en protesteerden. Via wettelijke procedures kon de uitbreiding niet worden tegen gegaan. Barricaden werden opgeworpen om het werk in het bos tegen te houden. Na 4 maanden trok de Provinciale Politie met wapens naar de barricaden.Toen opende de politie het vuur, waarbij de Mohawks van hun leider de opdracht kregen over de hoofden van de politie heen te schieten. Er raakte een politieman dodelijk gewond en de politie begon traangas te gooien. Tot dan was er geen wind, maar op dat moment leek het voor de Mohawks of de rook langzaam door de wind werd terug geblazen naar de politie, zij zagen het als een bescherming door hoger hand. De berichten over de aanval van de Politie verspreidden zich snel en vele Indianen van verschillende volken kwamen de Mohawks steunen. Door de vele protesten vanuit Canada, de Verenigde Staten en ook Europa besloot de Canadese overheid uiteindelijk toch te gaan onderhandelen. Ondertussen trokken de Mohawks zich terug in een klein gebouwtje in het gebied dat zij bezette, maar de toestand werd steeds slechter voor hun omdat het leger de aanvoer van levensmiddelen tegen hield. Er werd geëist dat de Mohwaks het gebouw door de hoofdingang zouden verlaten met hun handen in de lucht. Maar er werd besloten door de Mohawks dat zij via de zijkant naar buiten zouden komen, deze symboliek was voor hen zeer belangrijk. Verschillende Mohawks konden door de verwarring ontkomen, maar velen werden gearresteerd en afgevoerd naar een kamp. Vrouwen en kinderen werden niet lang vast gehouden, de meeste mannen later op borgtocht vrijgelaten. De uitbreiding van het golfterrein is niet doorgegaan, de processen hebben nog lang geduurd. bron: Boek "De Indiaan bestaat niet", uitgave van de Stichting Nanai - 1999. Met toestemming van en dank aan Leo van Kints. Dit verhaal mag niet zonder toestemming worden overgenomen!

Deze week jarig